Nando was mijn eerste witte herder en zeker tot nu toe de specialiste. Veel heb ik de afgelopen jaren met hem meegemaakt. Leuke dingen, minder leuke, gekke dingen,verdrietige dingen... Veel te veel allemaal om hem hier eigenlijk de eer te geven die hij verdiend. Vandaar ook dat ik deze pagina nu pas aanpas. Lang heb ik gedacht over de manier waarop ik hem een speciaal plekje op de site zou geven. Ik ben er nu achter dat ik andere mensen via mijn site nooit het gevoel kan geven hoe hij was en wat hij voor me betekende.Ik denk dat ik het niet eens kan via de normale weg. Veel teveel dingen om te vertellen over hem, veel teveel om uit te leggen waarom. Zoals ik er nu over denk, komt er maar eens in je leven "die ene speciale hond".

Voor diegene die dat al hebben meegemaakt is het denk ik begrijpelijk wat ik denk en voel. Voor diegene die dat nog niet hebben gehad is het niet verklaarbaar hoe ver je gevoelens voor een hond kunnen gaan. Welke wegen je bewandeld in geval van nood voor je hond.  Hoe ver je kan gaan in het uitstellen van beslissingen.  Beslissingen waarvan je eigenlijk al 2 jaar weet dat ze onvermijdelijk zullen zijn. Als het moment dan gekomen is waarop je weet dat het moet gebeuren gaat er binnen in je ziel iets mee met hem. En laat hij wat achter binnen in je ziel. Een gevoel wat soms leidt tot verdriet, soms zorgt hij nog voor een glimlach, soms tot trots....... Het enige wat er altijd is en niemand kan veranderen is de intense speciale band die ik met hem had.

Ellen

I stood by your bed last night I came to have a peep. I could see that you were crying, You found it hard to sleep.

I whined to you softly as you brushed away a tear, "It's me, I haven't left you, I'm well, I'm fine, I'm here.

" I was close to you at breakfast, I watched you pour the tea, You were thinking of the many times, your hands reached down to me.

I was with you at the shops today, Your arms were getting sore. I longed to take your parcels, I wish I could do more.

I was with you at my grave today, You tend it with such care. I want to reassure you, that I'm not lying there.

I walked with you towards the house, as you fumbled for your key. I gently put my paw on you, I smiled and said "it's me."

 
You looked so very tired, and sank into a chair. I tried so hard to let you know, that I was standing there.

It's possible for me, to be so near you everyday. To say to you with  certainty, "I never went away." You sat there very quietly, then smiled, I think you knew ... in the stillness of that evening, I was very close to you.  

The day is over... smile and watch you yawning and say "goodnight, God bless, I'll see you in the morning." And when  the time is right for you to cross the brief divide, I'll rush across to greet you and we'll stand, side by side.

I have so many things to show you, there is so much for you to see. Be patient, live your journey out ...then come home to be with me.